IM associeer ik in eerste instantie met een In Memoriam, dus deze andere toepassing was even wennen. Ooit wel via msn gekletst met kinderen en neven en nichten, maar ik vind zo'n pop-upje toch wel errug dwingend aanwezig. Dat geldt ook voor de klets via gmail. Vorige week een chat-moment afgesproken met een aantal collega's: wel 1 op 1 zitten kletsen, maar het lukte ons nog niet om als groep contact te hebben. Daar moeten we dus nog aan sleutelen. Als we dat voor elkaar krijgen, hoeven we niet meer voor een vergadering door de provincie te scheuren.
Afgelopen vrijdagochtend op het werk nog even gechat met Elly, die thuis aan het bankieren was en mijn chatvenster ineens zag opduiken. Nu weet ze ook hoe ze kan aangeven dat ze niet beschikbaar is.
Ach ja, wanneer je alleen maar meegaat met deze digitale contacten, heb je geen tijd meer om vrienden in levende lijve te spreken!
zondag 31 mei 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Grappig dat ook jij die link legt met de roman IM :-)
Zie je wel voordelen van chat op bijvoorbeeld het werk? Werk je wel 's samen met iemand op een andere lokatie?
denk ik toch meteen alleen maar aan "intra musculair!!!" ; )
Een reactie posten